loader

De avonturen van Carina – Deel 6 20 oktober 2015

Onderweg

Nadat ik in mijn favoriete koffietentje in Alkmaar met een van mijn beste vriendinnen had geluncht, was ik klaar voor mijn stoffenjacht. Ik had om half twee met mijn moeder afgesproken voor de ingang van de stoffenwinkel van mijn nicht: Böttger. Ik vroeg mijn vriendin, als inwoner van Alkmaar, of zij misschien wist waar de Huigbrouwerstraat  was. Ze keek me glazig aan. “Nooit van gehoord,” zei ze. Googlemaps dan maar. Enigszins verbaasd vertelde ik haar dat het aan de overkant van het water lag en slechts op 1 minuut lopen van onze lunchplek was. Bij het afscheid wenste mijn vriendin mij met een knipoog veel succes met de lange reis. Enthousiast liep ik richting het knipperende lampje op mijn telefoon. Wat ik alleen niet had gedacht, was dat het  me vervolgens nog een slordige 10 minuten kostte om erachter te komen dat de overkant van het water, toch niet de overkant was. Wat was dit toch voor een ongewenst talent om zelfs op slechts 1 minuut van mijn eindbestemming nog in staat te zijn om te verdwalen. Erger nog, toen ik met een licht déjà vu gevoel weer voor het lunchtentje stond, viel mijn oog op het straatnaambordje, waarop met grote letters stond: Huigbrouwerstraat . Mijn vriendin en ik hadden kennelijk al een uur zitten lunchen in de Huigbrouwerstraat. Wat een giller. Niet alleen ik was onwetend, maar mijn vriendin viel nu ook door de mand:). Misschien had dit dan toch iets te maken met ons geslacht of haarkleur? Ik laat de waarheid graag in het midden. Lachend om deze blunder, kwam ik 10 minuten te laat aan bij de stoffenwinkel. Mijn moeder begon zich al af te vragen waar ik bleef, want ik was zo dichtbij… “Tja mam, ik heb nog meer te leren dan alleen naaien”, was mijn antwoord.

In de daaropvolgende uren heeft mijn nicht ons geweldig geholpen. De ene na de andere mooie stof haalde ze tevoorschijn. Samen werkten we de ideeën en projecten uit. Dit keer moest het helemaal goed komen. Geen okergeel, maar zachte roze tinten in een stevige stof voor de rok en een chique kanten stof voor de top.

Met een tas vol spullen (ook voor mijn volgende projecten:), vertrokken mijn moeder en ik naar huis. Zij zou naar Langedijk fietsen en ik naar het station lopen voor de trein naar Amsterdam. “Spring maar achterop hoor! Ik breng je wel even naar het station,” zei mijn moeder zonder enige aarzeling. “Mam, weet je het wel zeker? Ik ben een stuk zwaarder dan vroeger hoor!” Maar daar moest ze niets van weten. Het was werkelijk meer dan 15 jaar geleden dat ik bij mijn moeder achter op de fiets had gezeten, maar het was weer net als vroeger. Stevig trapte ze ons tegen de wind in richting het station. Ik voelde een golf van trots en dankbaarheid over me heengaan. Hoe bijzonder was dit: een moeder van bijna 64, die zonder moeite haar dochter achterop met haar meenam. Een ding was zeker: ik kon zo niet meer verdwalen.

Over een blinde rits, die kon zien….

Een paar weken na het bezoek aan de stoffenwinkel van mijn nicht hadden mijn moeder en ik afgesproken om aan de outfit te gaan werken. Het was prachtig weer, dus al gauw werd de naaimachine naar de tuintafel verplaatst. Ik wilde dit keer geen jurk, maar een rok en een top maken, in stijl met het thema voor deze bruiloft: vintage. Dit keer had ik de stoffen in de winkel voor de spiegel voor mijn gezicht gehouden, om er zeker van te zijn, dat de kleur me stond.

Voor de rok hadden we voor een dikkere pastel roze stof gekozen en voor de top een iets duurdere kanten stof in oud roze tinten. Omdat de kante stof erg mooie afgewerkte randen had, wilden we deze optimaal benutten voor de mouwen en de onderkant. Na een paar proeflapjes gemaakt te hebben, en de machine goed stond afgesteld, konden we aan de slag.  Het was heel wat gepuzzel, maar uiteindelijk slaagden we erin om de rok helemaal op maat te maken (lees: heel veel passen, spelden in mijn been, spelden in onze vingers, aanpassen, spelden verzetten en veel meer van voorgaande). We hadden voor dit project voor het eerst een blinde rits gekocht. Alleen de ietwat gedateerde naaimachine van mijn moeder had geen blinde ritsenvoetje in zijn voorraad. En ook voor mijn moeder was het blinde rits fenomeen iets nieuws (niet dat mijn moeder ook gedateerd is:) ). Na enkele youtube filmpjes bekeken te hebben, hakten we de knoop door: Deze blinde rits zou dit keer gewoon zien. Zo goed als we konden, zetten we de rits op de traditionele manier in de rok. Dit lukte aardig goed. Als ik het niet had geweten zou ik haast  zeggen dat hij blind was:). Voor de volgende keer zou ik op zoek gaan naar zo’n speciaal voetje, maar voor nu was dit prima.

Toen het al begon te schemeren, hebben we in de tuin de laatste hand aan de rok gelegd. Mijn moeder leerde me hoe je met blinde steken de onderkant van de rok zo kon afwerken dat de rok een onzichtbare zoom kreeg…die was dan wel weer echt blind:) En ineens schiet me nu iets te binnen: Zou daar de term stekeblind vandaan komen?

YDEAS

0 # # # # # # # #

Geef een reactie

Copyright by Ydeas® 2015

Tweede Oosterparkstraat 33
1091 HV Amsterdam

T. 06 - 33901454
E. mail@y-deas.com


Fatal error: Uncaught exception 'Exception' with message 'Cache directory not writable. ZenCache needs this directory please: `/home/carina/ydeas/wp-content/cache/zencache/cache/http/y-deas-com`. Set permissions to `755` or higher; `777` might be needed in some cases.' in /home/carina/ydeas/wp-content/plugins/zencache/src/includes/closures/Ac/ObUtils.php:318 Stack trace: #0 [internal function]: WebSharks\ZenCache\AdvancedCache->WebSharks\ZenCache\{closure}('<!DOCTYPE html>...', 9) #1 /home/carina/ydeas/wp-content/plugins/zencache/src/includes/classes/AbsBaseAp.php(55): call_user_func_array(Object(Closure), Array) #2 [internal function]: WebSharks\ZenCache\AbsBaseAp->__call('outputBufferCal...', Array) #3 [internal function]: WebSharks\ZenCache\AdvancedCache->outputBufferCallbackHandler('<!DOCTYPE html>...', 9) #4 /home/carina/ydeas/wp-includes/functions.php(3549): ob_end_flush() #5 [internal function]: wp_ob_end_flush_all('') #6 /home/carina/ydeas/wp-includes/plugin.php(525): call_user_func_array('wp_ob_end_flush...', Arr in /home/carina/ydeas/wp-content/plugins/zencache/src/includes/closures/Ac/ObUtils.php on line 318